Η επιστροφή στο Kidal με τον Serge Aimé Coulibaly είναι ένα ταξίδι πάνω σε έναν ποταμό της μνήμης, στον τόπο όπου τα μπλουζ βρίσκουν την αφρικανική τους πηγή. Μεταφερόμενα από το τραγούδι και την κιθάρα του Niaka Sacko και του Patrick Kabré, τα σώματα κινούνται όπως περπατά κανείς στη νύχτα: με σταθερότητα, με ευθραυστότητα, διαπερασμένα από εκείνη την καίγουσα ενέργεια που χαρακτηρίζει το έργο του Coulibaly. Ο χορός αναζητά το ουσιώδες — το σημείο όπου το ανθρώπινο «εγώ» εμφανίζεται χωρίς μάσκα, στην επιτακτικότητα του να είμαστε μαζί. Γύρω του, το κοινό δεν είναι πλέον απλός παρατηρητής: έλκεται σε ένα καταβυθίζον σκηνικό, γίνεται μάρτυρας, καθώς η γραμμή που χωρίζει τη σκηνή από τον κόσμο ξεθωριάζει.
Οι λέξεις του Τσαδιανού δραματουργού Koulsy Lamko, μεταφερόμενες από τη βαθιά, λαμπερή φωνή της Odile Sankara, κινούνται στο χώρο σαν μια επίκληση, ενώ ο Niaka Sacko, ο Yvan Talbot και ο Patrick Kabré υφαίνουν έναν ήχο που παλμώνει, αναπνέει και θυμάται, ανάμεσα στις παραδόσεις των Mandinka και στον παλμό του σήμερα. Ανακαλούν τις πληγές, τις εξεγέρσεις, τις αναγεννήσεις, και συνενώνουν ξανά μια συλλογική μνήμη φτιαγμένη από αξιοπρέπεια και πεισματική χαρά — εκείνη των λαών που άντεξαν τις καταιγίδες. Μια επική ιστορία στην οποία το παρελθόν και το παρόν μοιράζονται την ίδια λαχτάρα για ελευθερία.