Ya tek bir dansın bütün bir kalabalığı kucağına alsaydı? İşte Zoé Lakhnati'nin bu solo performansının ardındaki fikir. Uzak dönemlerden ve günümüzün pop kültüründen figürleri bir araya getiriyor. 2020'lerin başından itibaren koreograf olan Lakhnati, Mette Ingvartsen, Mathilde Monnier ve Némo Flouret ile dans ettikten sonra, parçalarını her türlü görüntüyü üst üste bindirerek ve çarpıştırarak oluşturuyor. "This is la mort" (2024) için Aby Warburg'un Mnemosyne Atlas'ından esinlenmiş. Bu eser, birbiriyle ilgisiz çok sayıda görüntünün devasa bir karışımı olup, şaşırtıcı eşleştirmeler yeni anlamlar yaratıyor.
Mizah ve cesaretle, gösteri kahramanları ve şanlı figürleri ortaya çıkartıyor, sonra da onları yıkıyor. "Bizi ilham kadar hapsettiği kadar çok tutsak ederler" koreograf açıklıyor. "Onları gözümüz önünde öldürmek istedim." Dansçı, çarpıcı bir ortaçağ şövalyesi zırhına kilitlenmişken, ardından anlamla yüklü kostüm kostüm geçiyor — vücut geliştirici bedeni, payetler — klişelerini içinden dışına çeviriyor. Sonuç, patlayıcı, yaratıcı bir hızlı değişim solosu ve varoluşun boşluğu üzerine neşeli bir düşünümdür.